Hebrajski Morse przypisuje wzory Morse'a 22 literom alfabetu hebrajskiego. Powstał na potrzeby telegrafii hebrajskiej pod koniec XIX wieku i pozostaje w użyciu wśród izraelskich krótkofalowców (znaki z prefiksami 4X i 4Z).
Formy końcowe liter (ך ם ן ף ץ) mają te same kody Morse'a co ich odpowiedniki niekońcowe.
Hebrajski Morse jest starszy niż współczesne państwo Izrael: używano go w telegrafii hebrajskiej w osmańskiej Palestynie i w okresie mandatu brytyjskiego. Oficjalny status w izraelskim krótkofalarstwie uzyskał w latach pięćdziesiątych.
Izraelscy krótkofalowcy (członkowie IARC i inni) używają go do łączności po hebrajsku. Izraelski ruch skautowy uczy go w ramach swojej tradycji sygnalizacyjnej.
Litery końcowe mają ten sam kod Morse'a co ich formy zwykłe. Morse koduje literę abstrakcyjnie, a czytający stosuje formę końcową, zapisując pismo hebrajskie na końcu wyrazu.
Nie. Nikud to znaki diakrytyczne dodawane do liter i nie są nadawane w Morse'ie. Kontekst podpowiada czytającemu właściwą wymowę, dokładnie tak jak w hebrajskim pisanym bez nikudu.
W izraelskim krótkofalarstwie (prefiksy 4X i 4Z) oraz jako temat nauczania w skautingu (Cofim). Zastosowania operacyjne (wojsko, lotnictwo, żegluga) korzystają dziś z Morse'a międzynarodowego.
Poznaj wszystkie warianty alfabetu Morse'a → Warianty alfabetu Morse'a na świecie
