Telegrafia chińska nie przypisuje kodów Morse'a bezpośrednio znakom. Zamiast tego każdemu hanzi odpowiada liczba czterocyfrowa, a każdą cyfrę nadaje się Morse'em międzynarodowym. Odbiorca odszukuje czterocyfrowy kod w książce kodowej, by odtworzyć pierwotny znak.
System ten koduje znaki pośrednio, przez tablicę liczbową. Poniżej znajdują się typowe przykłady oraz kody Morse'a cyfr używanych do ich nadawania.
Chiński kod telegraficzny opracowali w 1871 roku duński astronom Hans Schjellerup i chińscy urzędnicy telegrafu. Przypisał on unikalną liczbę czterocyfrową około 7000 najczęstszych znaków chińskich, dzięki czemu hanzi można było telegrafować, używając wyłącznie standardowych cyfr Morse'a od 0 do 9.
Choć faks, poczta elektroniczna i internet zastąpiły telegraficzne przesyłanie hanzi, kody czterocyfrowe wciąż pojawiają się w niektórych dokumentach prawnych (zwłaszcza w dowodach tożsamości Hongkongu) oraz w badaniach nad historią telegrafu.
Odszukaj czterocyfrowy chiński kod telegraficzny (CTC) dla każdego znaku, a potem nadaj każdą cyfrę Morse'em międzynarodowym (na przykład 中 = 0022 = ----- ----- ..--- ..---). Odbiorca odszukuje cyfry w tabeli CTC, by odtworzyć pierwotny znak.
Nie. Hanzi liczy dziesiątki tysięcy znaków, o wiele za dużo, by przypisać wzór Morse'a każdemu z osobna. Standardowym rozwiązaniem jest czterocyfrowy kod liczbowy.
Tak, w ograniczonym zakresie: dowody tożsamości Hongkongu używają numerów CTC jako znormalizowanego kodu nazwiska, a część formularzy prawnych w Chinach i na Tajwanie nadal się do nich odwołuje. Telegrafia operacyjna praktycznie wymarła.
Poznaj wszystkie warianty alfabetu Morse'a → Warianty alfabetu Morse'a na świecie
