Jak działa alfabet Morse'a

Morse code uses only two signal elements: a short signal called a dit (dot, ·) and a long signal called a dah (dash, —). The entire system relies on precise timing relationships between these elements. Zgodnie ze standardem ITU-R M.1677-1, jedna kreska trwa dokładnie trzy jednostki kropki, odstęp wewnątrz litery to jedna kropka, między literami trzy kropki, a między słowami siedem kropek.

Zasady czasowe

Wszystko w alfabecie Morse'a mierzy się względem czasu trwania kropki, czyli najmniejszej jednostki. Wszystkie pozostałe czasy są jej wielokrotnościami:

Przykład: nadawanie „HI”

Pomiar prędkości: słowa na minutę (WPM)

Prędkość alfabetu Morse'a mierzy się w słowach na minutę (WPM). Standardowym słowem odniesienia jest PARIS, które zawiera dokładnie 50 jednostek kropki, wliczając wszystkie odstępy wewnętrzne i odstęp między słowami.

Oznacza to, że przy 20 WPM słowo PARIS jest nadawane 20 razy na minutę, co daje czas trwania kropki równy 60 ms (1,2 sekundy ÷ 20).

Częstotliwość i ton

Podczas transmisji radiowej alfabet Morse'a jest nadawany jako sygnał fali ciągłej (CW). Odbiornik wytwarza słyszalny ton, zazwyczaj między 400 Hz a 1000 Hz. Większość operatorów preferuje ton w okolicach 600–700 Hz, który mieści się w komfortowym zakresie dla ludzkiego ucha i skutecznie przebija się przez szumy tła.

Logika projektowania znaków

Alfabet Morse'a został zaprojektowany z myślą o wydajności. Najczęściej używane litery w języku angielskim mają najkrótsze kody:

Standard ITU

Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU) utrzymuje oficjalny standard międzynarodowego alfabetu Morse'a w ramach Zalecenia ITU-R M.1677. Standard ten definiuje przypisania znaków, zasady czasowe oraz procedury operacyjne stosowane na całym świecie.