Alfabet Morse'a można przekazywać dotykiem (krótkimi i długimi stuknięciami w dłoń lub ramię), dlatego jest jednym z kilku systemów komunikacji, z których korzystają osoby głuchoniewidome, gdy inne kanały są niedostępne.
Ostatnia aktualizacja:
Morse dotykowy jest wolniejszy niż dotykowy język migowy czy pisanie po dłoni, ale ma swoje zalety: każdy nauczy się go nadawać, nie wymaga specjalistycznego słownictwa i działa przez rękawiczki, kurtkę, a nawet jako równe stukanie w twardą powierzchnię.
Podstawowa umiejętność jest taka sama dla wszystkich: ucz się każdego znaku jako jednego całego wzorca, dodawaj nowe znaki pojedynczo w pełnej prędkości i ćwicz kilka minut dziennie. Przeczytaj przewodnik nauki krok po kroku
Narzędzia dobrane pod to zastosowanie. Zacznij tam, gdzie efekt będzie największy.
Nadający wystukuje krótkie impulsy (kropki) i dłuższe impulsy (kreski) na dłoni, ramieniu lub plecach odbiorcy. Odstępy między literami i wyrazami są zgodne z regułami ITU, dzięki czemu odbiorca rozróżnia znaki.
Używa go jako rozwiązania zapasowego lub uzupełnienia powszechniejszych metod, takich jak Tadoma, dotykowy język migowy i brajl. Sprawdza się zwłaszcza w hałaśliwym lub nieprzewidywalnym otoczeniu, gdzie inne systemy trudno zastosować.
Znaki i czasy są identyczne: kropki, kreski i odstępy ITU. Różni się tylko kanał, bo sygnał dociera jako dotyk zamiast dźwięku czy światła.
Latarka przydaje się przede wszystkim do sygnalizowania osobom głuchym, a nie głuchoniewidomym. Do ćwiczeń z osobą głuchoniewidomą właściwym bodźcem jest mały silniczek wibracyjny albo stuknięcie towarzysza. Narzędzie latarki w MorseKit może nauczyć rytmu widzącego towarzysza, zanim przejdzie on do przekazu dotykowego.
Dostępna na iOS i Androida. Pobieranie bezpłatne.
Bezpłatnie · iOS i Android · 27 języków
Zobacz, jak działa
