Ο εβραϊκός κώδικας Μορς αντιστοιχίζει τα 22 γράμματα του εβραϊκού αλφαβήτου σε μοτίβα Μορς. Αναπτύχθηκε για την εβραιόφωνη τηλεγραφία στα τέλη του 19ου αιώνα και παραμένει σε χρήση ανάμεσα στους Ισραηλινούς ραδιοερασιτέχνες (διακριτικά με πρόθεμα 4X και 4Z).
Οι τελικές μορφές γραμμάτων (ך ם ן ף ץ) μοιράζονται τους ίδιους κώδικες Μορς με τα μη τελικά αντίστοιχά τους.
Ο εβραϊκός Μορς προηγείται του σύγχρονου κράτους του Ισραήλ: χρησιμοποιήθηκε για εβραϊκή τηλεγραφία στην οθωμανική Παλαιστίνη και στην περίοδο της βρετανικής εντολής. Έγινε επίσημος για τον ισραηλινό ραδιοερασιτεχνισμό τη δεκαετία του 1950.
Οι Ισραηλινοί ραδιοερασιτέχνες (μέλη της IARC και άλλοι) τον χρησιμοποιούν για επαφές στα εβραϊκά. Το ισραηλινό προσκοπικό κίνημα τον διδάσκει ως μέρος της παράδοσής του στη σηματοδοσία.
Τα τελικά γράμματα μοιράζονται τον ίδιο κώδικα Μορς με τις κανονικές τους μορφές. Ο Μορς κωδικοποιεί το αφηρημένο γράμμα, και ο αναγνώστης εφαρμόζει την τελική μορφή γράφοντας με εβραϊκή γραφή στο τέλος της λέξης.
Όχι. Τα νικούντ είναι διακριτικά που προστίθενται στα γράμματα και δεν μεταδίδονται σε Μορς. Τα συμφραζόμενα δείχνουν στον αναγνώστη τη σωστή προφορά, ακριβώς όπως στα εβραϊκά που γράφονται χωρίς νικούντ.
Στον ισραηλινό ραδιοερασιτεχνισμό (προθέματα 4X και 4Z) και ως διδακτικό θέμα στον προσκοπισμό (Τσοφίμ). Οι επιχειρησιακές χρήσεις (στρατός, αεροπορία, ναυτιλία) χρησιμοποιούν πλέον τον διεθνή Μορς.
Δείτε όλες τις παραλλαγές του κώδικα Μορς → Παραλλαγές του κώδικα Μορς σε όλο τον κόσμο
