Πώς λειτουργεί ο κώδικας Μορς

Morse code uses only two signal elements: a short signal called a dit (dot, ·) and a long signal called a dah (dash, —). The entire system relies on precise timing relationships between these elements. Σύμφωνα με το πρότυπο ITU-R M.1677-1, μια παύλα διαρκεί ακριβώς τρεις μονάδες τελείας, το κενό μέσα σε ένα γράμμα είναι μία τελεία, μεταξύ γραμμάτων τρεις τελείες και μεταξύ λέξεων επτά τελείες.

Οι κανόνες χρονισμού

Τα πάντα στον κώδικα Μορς μετριούνται σε σχέση με τη διάρκεια της τελείας, που είναι η μικρότερη μονάδα. Όλοι οι άλλοι χρονισμοί είναι πολλαπλάσια αυτής της μονάδας:

Παράδειγμα: στέλνοντας «HI»

Μέτρηση ταχύτητας: λέξεις ανά λεπτό (WPM)

Η ταχύτητα του κώδικα Μορς μετριέται σε λέξεις ανά λεπτό (WPM). Η τυπική λέξη αναφοράς είναι η PARIS, η οποία περιέχει ακριβώς 50 μονάδες τελείας, συμπεριλαμβανομένων όλων των εσωτερικών κενών και των κενών λέξεων.

Αυτό σημαίνει ότι στα 20 WPM η λέξη PARIS μεταδίδεται 20 φορές το λεπτό, δίνοντας διάρκεια τελείας 60ms (1,2 δευτερόλεπτα ÷ 20).

Συχνότητα και τόνος

Όταν μεταδίδεται μέσω ραδιοκυμάτων, ο κώδικας Μορς στέλνεται ως σήμα συνεχούς κύματος (CW). Ο δέκτης παράγει έναν ακουστό τόνο, συνήθως μεταξύ 400 Hz και 1000 Hz. Οι περισσότεροι χειριστές προτιμούν τόνο γύρω στα 600 με 700 Hz, που βρίσκεται σε άνετο εύρος για το ανθρώπινο αυτί και κόβει αποτελεσματικά τον θόρυβο φόντου.

Λογική σχεδιασμού χαρακτήρων

Ο κώδικας Μορς σχεδιάστηκε με γνώμονα την αποδοτικότητα. Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα γράμματα στην αγγλική γλώσσα έχουν τους συντομότερους κώδικες:

Το πρότυπο ITU

Η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU) διατηρεί το επίσημο πρότυπο για τον Διεθνή Κώδικα Μορς, σύμφωνα με τη Σύσταση ITU-R M.1677. Αυτό το πρότυπο ορίζει τις αντιστοιχίσεις χαρακτήρων, τους κανόνες χρονισμού και τις διαδικασίες λειτουργίας που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως.