มอร์สภาษาไทยเข้ารหัสพยัญชนะไทย 44 ตัว (รวมถึงสระและวรรณยุกต์บางส่วน) เป็นรูปแบบมอร์ส มันพัฒนาขึ้นเพื่อการโทรเลขไทยปลายศตวรรษที่ 19 และยังใช้อยู่ในหมู่นักวิทยุสมัครเล่นที่ใช้สัญญาณเรียกขานขึ้นต้นด้วย HS
มอร์สภาษาไทยเกิดขึ้นในทศวรรษ 1880 ระหว่างการปรับปรุงกิจการโทรเลขสยามในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มันปรับกรอบของมอร์สสากลให้เข้ากับพยัญชนะไทย ขณะที่สระและวรรณยุกต์ถูกปล่อยให้เข้าใจโดยนัยเป็นส่วนใหญ่และอาศัยบริบทในการตีความ
นักวิทยุสมัครเล่นไทยใช้มันติดต่อกันเป็นภาษาไทย กองทัพไทยเคยใช้มันในการสื่อสารภายในประเทศ
สระไทยส่วนใหญ่เขียนอยู่บน ล่าง หน้า หรือหลังพยัญชนะ และในมอร์สมักอาศัยบริบทในการตีความแทนการส่งออกมาตรง ๆ มีรหัสสระอิสระอยู่ไม่กี่ตัวสำหรับกรณีที่บริบทไม่เพียงพอ
วรรณยุกต์มีรหัสมอร์สกำหนดไว้ แต่มักถูกละไว้ในการส่งแบบไม่เป็นทางการ โดยผู้รับจะอนุมานเสียงวรรณยุกต์จากบริบท ส่วนข้อความที่เป็นทางการจะใส่ไว้ด้วย
ในวิทยุสมัครเล่นไทยที่ใช้สัญญาณเรียกขานขึ้นต้นด้วย HS สำหรับการติดต่อเป็นภาษาแม่ ส่วนการสื่อสารเชิงปฏิบัติทางทะเล การบิน และทางทหาร ปัจจุบันใช้มอร์สสากลหรือโหมดดิจิทัล
ดูรูปแบบรหัสมอร์สทั้งหมด → รูปแบบรหัสมอร์สทั่วโลก
