รหัสมอร์สภาษาฮีบรูจับคู่ตัวอักษรฮีบรู 22 ตัวเข้ากับรูปแบบมอร์ส มันพัฒนาขึ้นเพื่อการโทรเลขภาษาฮีบรูปลายศตวรรษที่ 19 และยังใช้อยู่ในหมู่นักวิทยุสมัครเล่นอิสราเอล (สัญญาณเรียกขานขึ้นต้นด้วย 4X และ 4Z)
รูปตัวอักษรท้ายคำ (ך ם ן ף ץ) ใช้รหัสมอร์สเดียวกับตัวที่ไม่ได้อยู่ท้ายคำ
มอร์สภาษาฮีบรูเก่าแก่กว่ารัฐอิสราเอลสมัยใหม่ มันถูกใช้ในการโทรเลขภาษาฮีบรูในปาเลสไตน์สมัยออตโตมันและช่วงอาณัติอังกฤษ และกลายเป็นมาตรฐานทางการของวิทยุสมัครเล่นอิสราเอลในทศวรรษ 1950
นักวิทยุสมัครเล่นอิสราเอล (สมาชิก IARC และอื่น ๆ) ใช้มันติดต่อกันเป็นภาษาฮีบรู ขบวนการลูกเสืออิสราเอลสอนมันเป็นส่วนหนึ่งของธรรมเนียมการให้สัญญาณ
ตัวอักษรท้ายคำใช้รหัสมอร์สเดียวกับรูปปกติของมัน มอร์สเข้ารหัสตัวอักษรเชิงนามธรรม และผู้อ่านจะใช้รูปท้ายคำเมื่อเขียนด้วยอักษรฮีบรูที่ท้ายคำ
ไม่ นิกกุดคือเครื่องหมายเสริมที่เติมบนตัวอักษรและไม่ถูกส่งในมอร์ส บริบทจะบอกผู้อ่านถึงการออกเสียงที่ถูกต้อง เช่นเดียวกับภาษาฮีบรูที่เขียนโดยไม่มีนิกกุด
ในวิทยุสมัครเล่นอิสราเอล (รหัสนำหน้า 4X และ 4Z) และเป็นหัวข้อการสอนในกิจการลูกเสือ (ซอฟิม) ส่วนการใช้งานเชิงปฏิบัติ (ทหาร การบิน ทางทะเล) ปัจจุบันใช้มอร์สสากล
ดูรูปแบบรหัสมอร์สทั้งหมด → รูปแบบรหัสมอร์สทั่วโลก
