มอร์สภาษาอาหรับเข้ารหัสตัวอักษรอาหรับ 28 ตัวพร้อมทั้งฮัมซะฮ์ เช่นเดียวกับการปรับมอร์สสำหรับอักษรอื่นที่ไม่ใช่ละติน ตัวอักษรหลายตัวใช้รูปแบบร่วมกับมอร์สละตินตามความคล้ายของเสียง ส่วนตัวอักษรที่มีเฉพาะในภาษาอาหรับได้รับรูปแบบใหม่
มอร์สภาษาอาหรับพัฒนาขึ้นปลายศตวรรษที่ 19 เพื่อการโทรเลขในโลกอาหรับ และยังคงใช้ในเครือข่ายทางทะเลและทางทหารที่พูดภาษาอาหรับตลอดศตวรรษที่ 20 นักวิทยุสมัครเล่นชาวอียิปต์ ซาอุดีอาระเบีย และชาติอาหรับอื่นยังใช้มันอยู่
นักวิทยุสมัครเล่นอาหรับใช้มันติดต่อกันเป็นภาษาอาหรับ สถานีวิทยุระดับภูมิภาคบางแห่งเคยใช้มอร์สภาษาอาหรับส่งข่าวในยุคก่อนมีโทรสาร
ตัวรหัสมอร์สเองไม่มีทิศทาง มันคือลำดับของจุดและขีดในเชิงเวลา ผู้รับเขียนตัวอักษรอาหรับลงบนกระดาษตามลำดับธรรมชาติจากขวาไปซ้าย ทิศทางมีผลเฉพาะกับข้อความที่ถอดออกมา ไม่ใช่กับการส่ง
ไม่ มอร์สเข้ารหัสตัวอักษรเชิงนามธรรม ไม่ใช่รูปร่างที่มองเห็น ผู้อ่านจะใช้รูปเชื่อมที่ถูกต้องเมื่อเขียนข้อความที่รับมาด้วยอักษรอาหรับ
ส่วนใหญ่ในวิทยุสมัครเล่น หอจดหมายเหตุทางทหารและทางประวัติศาสตร์บางแห่งยังอ้างอิงถึงมันอยู่ ส่วนการสื่อสารภาษาอาหรับสมัยใหม่ใช้ยูนิโคดและโหมดดิจิทัลแทนมอร์ส
ดูรูปแบบรหัสมอร์สทั้งหมด → รูปแบบรหัสมอร์สทั่วโลก
